Angel.

Het eerste wat mij opviel toen ik Angel naar binnen volgde was de penetrante stank van wiet.

De huiskamerdeur stond open en ik zag dat de kamer blauw stond.

Als John nog had geleefd dan had dit me niet verbaasd. Maar van Angel met haar frisse rode koontjes had ik dit niet verwacht. Ik snapte niet dat ze er nog zo energiek uit zag.

Mijn God, wat stonk het. Buiten rook ik slechts een zachte zoete geur. Maar in het halletje was de stank zo sterk dat ik bijna over mijn nek ging.

Met mijn hand voor mijn mond volgde ik Angel naar binnen en ging zitten in een versleten bruine leren fauteuil dicht bij het raam, dat op een kier open stond.

Angel schonk me een kop koffie in en begon een jointje te rollen. In de asbak zag ik al ettelijke verse peuken liggen. Ik zei haar dat ik mij verbaasde dat ze er nog zo fris uit zag.

“Die zijn van m’n moeder”, zei ze lachend. “Ik kom net uit school. Ik ben de hele dag braaf geweest dus dit heb ik wel verdiend.”  

Vakkundig verkruimelde zij wat wiet en deed dit in een groot vloei.

“Gôh, dat jij zo in mijn pa geïnteresseerd bent. Dat zal ma vast leuk vinden.”

Mijn oog viel op een spreuk schuin achter haar:

It ain’t the dope that’s the problem. Your mindset is.

Ik herkende de tekst uit het boek van Theo. Deze had aan John gevraagd wat hij hiermee bedoelde en John had hem uitgelegd dat de wiet alleen je stemming versterkt. Vrolijke mensen begonnen soms te stuiteren van de lol, maar als je een somber iemand was werd je vaak nog somberder. Die lui konden maar beter niet blowen. Speed of xtc was waarschijnlijk beter voor hen.

Angel stak de joint aan en zoog vergenoegd de rook naar binnen. Fascinerend hoe zij genoot.

Ik rookte zelf niet en ook in mijn vriendenkring was er niemand die blowde. Natuurlijk was ik wel nieuwsgierig, maar ik zag mezelf nog niet een coffeeshop binnen gaan om wat wiet te kopen.

“Ben jij getrouwd?”, vroeg ze. “Gescheiden”, antwoordde ik kort. “Waarom?” “Waarom niet?”

Ik had geen zin om het met haar over mijn persoonlijke leven te hebben. “Je ziet er best sexy uit”, was haar reactie. Ze reikte me de joint aan en zag dat ik aarzelde.

Ik ben geen held. Zeker in het gezelschap van jonge vrouwen voel ik mij niet altijd op mijn gemak.

En bij deze vrijmoedige Angel al helemaal niet.

Maar om het niet verder over mij te hebben nam ik de joint aan. Gewoon even een trekje nemen. Zo erg kon dit toch niet zijn. Dus net als ik Angel had zien doen stopte ik het filtertje in mijn mond en inhaleerde diep. Eerst gebeurde er niets. Maar toen leek het of mijn longen klapten.

Ik begon vreselijk te hoesten. Het hield niet op. Angel die aanvankelijk geamuseerd had zitten toekijken liep de kamer uit en kwam even later terug met een glas water.

“Zeker nog nooit geblowd? Dat dacht ik al. Hier, drink op.” In één grote teug slokte ik het water naar binnen. Ik voelde me gelijk beter.

Nou niet kinderachtig zijn, zei ik tot me zelf en nam nog een haaltje. Deze keer inhaleerde ik rustiger. Er volgde slechts een beschaafd kuchje.

“Lekker”, zei ik en gaf Angel de joint terug.

 “Hier in het dorp gebeurt nooit wat. Waar kom jij vandaan?”

“Rotterdam”.

“Rotterdam? Leuke stad. Ik ben er vorig jaar nog geweest. Wel een eind weg.”, zei ze peinzend. “Als ik straks klaar ben met mijn opleiding ga ik naar Amsterdam. Studeren. Ik weet nog niet wat. Maar hier blijf ik niet.”

En terwijl we samen het jointje op rookten ontdekte ik dat Angel zeventien jaar was en in de laatste klas van het VWO zat. Zij was de enige van de kinderen die nog bij haar moeder woonde.

Ze had nog drie oudere zussen: Yvonne, Lilian en Monique. En drie oudere broers: Peer, Jeep en Theo. Die woonden allemaal op zichzelf. Morgen zouden ze met z’n allen langs komen omdat haar moeder dan jarig was.  

Ik hoorde de buitendeur open gaan. “Dat zal ma zijn. Ik ga haar even helpen met de boodschappen. Blijf jij maar rustig zitten.” En terwijl ze wegliep duwde ze het restje van de joint in mijn hand.

En zo trof Lucy mij aan; achterover hangend in een fauteuil met een jointje tussen mijn lippen. Alsof dit de gewoonste zaak ter wereld was.